Jak używać Tag Master

Panel otwiera się obok strony, a nie na niej, i nic nie jest zapisywane, dopóki go nie otworzysz. Wszystko poniżej to zakłada: rozszerzenie zainstalowane, panel otwarty, a sprawdzana strona w karcie obok. Po otwarciu odśwież raz, żeby panel zobaczył ładowanie strony od początku.

Czytanie tego, co strona wysyła

Zobacz każdą platformę na stronie

Zakładka Network wypisuje każde żądanie śledzące wysłane przez stronę, pogrupowane po platformie, która je odebrała, z kontem, do którego raportowało, obok. Nic nie trzeba konfigurować — cokolwiek strona używa, zostaje rozpoznane od razu, spośród 52 platform.

To widok, od którego zaczyna się na stronie, której nie budowałeś. Powstaje z tego, co strona faktycznie wysłała, więc tag wstrzyknięty po załadowaniu przez narzędzie zgód też tu jest.

Przeczytaj trafienie bez dekodowania go ręcznie

Kliknij dowolne żądanie, żeby je rozwinąć. Query string zamienia się w nazwane parametry: zdarzenie, wartość i waluta, produkty, sygnały zgody. Produkty e-commerce są rozpakowywane z upakowanej formy pr1 do czytelnej listy.

Żądanie niosące parametr, którego własny schemat platformy nie akceptuje, zostaje oznaczone — literówka w nazwie parametru nie musi czekać, aż raport zacznie wyglądać źle.

Powiąż push do dataLayer z wywołanymi żądaniami

Zakładka Events pokazuje każdy push po kolei, a pod nim żądania, które po nim poszły. To powiązanie jest tym, na co patrzeć, gdy tag „się uruchamia", a nic nie dociera.

Push bez żądań pod spodem to reguła, która nie zadziałała. Żądania bez pusha nad nimi to tag uruchamiany przez coś innego — licznik czasu, zmianę historii, wklejony snippet.

Wyłap zduplikowane trafienie

Z dwóch trafień tego samego zdarzenia do tego samego konta drugie dostaje etykietę DUPLICATE. Konto jest wypisane przy każdym i to sprawia, że można na tej etykiecie polegać: dwa trafienia do dwóch różnych usług to normalna konfiguracja, nie błąd.

Zgody, server-side i ramki

Czytaj zgodę jako sekwencję

Zakładka Consent odczytuje ze strony kolejność zdarzeń: czy domyślne wartości ustawiono przed załadowaniem tagów, czy przyszła po nich aktualizacja i w jakim stanie wyszło każde żądanie.

Najważniejsze ustalenie jest na dole — dostawcy, którzy uruchamiali się dalej, mimo że zgoda reklamowa była odmówiona. Zgoda to kolejność zdarzeń, nie ustawienie, a domyślna wartość, która przychodzi po tagach, nie jest domyślną wartością.

Rozpoznaj server-side GTM

Żądania dopasowywane są po ścieżce, a nie po nazwie hosta, więc zbieranie przepuszczone przez Twoją domenę też jest rozpoznawane i oznaczane jako first-party. Bez tej etykiety nie do odróżnienia od dowolnego innego żądania do Twojej strony.

Endpoint Google Tag Gateway raportowany jest osobno. Z przeglądarki wyglądają podobnie, a znaczą co innego.

Zobacz pushe z wnętrza ramki

Pushe z osadzonych widgetów są domyślnie ukryte, a panel mówi o tym, zamiast po cichu je pomijać: „1 push from iframes hidden". Odznacz Main frame, a każdy trafi na listę wraz z ramką, z której przyszedł.

Sprawdź atrybucję kampanii

Kampania nigdy nie jedzie jako własny parametr. Rozwiń pierwsze trafienie sesji i przeczytaj dl — adres wejścia, niosący wartości utm_ zakodowane procentowo. _ss=1 oznacza trafienie rozpoczynające sesję.

Zamiana tego, co widzisz, w konfigurację GTM

Wybierz zdarzenie i zdobądź zmienne oraz regułę

Naciśnij Pick Event, a potem zrób daną rzecz na stronie. Wywołany push zostaje rozłożony: zaznacz potrzebne wartości, a dostaniesz regułę Custom Event i pasujące nazwy zmiennych Data Layer.

Jedno kliknięcie często wywołuje kilka pushy, więc alternatywy są podane obok — własne zdarzenie motywu rzadko jest tym, którego chce reguła.

Zachowaj lejek i wyeksportuj go jako kontener

Zachowaj każde złapane zdarzenie, przejdź cały lejek i wyeksportuj raz. Wychodzi plik kontenera GTM, a nie zrzut Twoich zdarzeń: zmienna Data Layer na każdą ścieżkę, reguła Custom Event na każde zdarzenie i podpięty do nich tag.

Plik idzie do GTM, nie z powrotem do rozszerzenia. GTM pokaże różnicę przed zastosowaniem — zaimportuj jako scalenie i przeczytaj, co zapowiada.

Wybierz element pod regułę kliknięcia

Wskaż przycisk, a panel zaproponuje dla niego selektor CSS, razem z atrybutami i ceną albo liczbą, którą potrafi odczytać z tekstu. To ten selektor wkleja się do reguły Click.

Testowanie bez robienia bałaganu

Zatrzymaj ruch testowy przed produkcją

Zaznacz platformy do wyciszenia, a ich żądania przestają opuszczać przeglądarkę, dopóki przełącznik jest włączony. Zablokowane żądania nadal są wypisane, więc widzisz dokładnie, co zostałoby wysłane. Funkcje samej strony pozostają nietknięte.

Włącz tryb testowy platformy

Osiem trybów debugowania platform jako przełączniki — TikTok Test Events, zdarzenia testowe Meta, debug Microsoft UET i pozostałe. Te, które wymagają kodu z platformy, mają na niego pole, a wartość zapisywana jest w formacie, który dana platforma waliduje.

Wstrzyknij kontener na stronę

Wklej snippet kontenera, a zostanie wstrzyknięty na stronę, na której jesteś — opcjonalnie na stałe dla tej witryny. Tak testuje się kontener przed wdrożeniem: na stronie klienta, na buildzie stagingowym albo na stronie, nad którą nie masz kontroli.

Co dalej

Poradniki przechodzą przez przypadki, dla których te funkcje istnieją — z uzasadnieniem, a nie z przyciskami. Jeśli zaczynasz od zera, strona debuggera GTM to najkrótszy opis tego, czym jest to narzędzie; poradniki są pogrupowane według tego, co próbujesz zrobić.